Մայր ծիծեռնակը բույն էր շինել և ամեն օր նա իր ձագուկներին կեր էր բերում: Մի գարնան երեկո, երբ մայր ծիծեռնակը կեր բերեց իր ձագուկներին: Ձագուկները ծվծվալով բնից դուրս հանեցին դեղին կտուցները: Այդ ժամանակ նրանցից մեկը, երևի ամենա սովածն էր կամ արմենից անզգուշը, շտապեց և ընկավ բնից: Մայրիկը ճչաց և գնաց ձագուկի հետևից: Այդ վարկյանին մի կատու եկավ, վեր թռցրեց փոքրիկ ձագուկին: Մայր ծիծեռնակը իր սուր կտուցով ընկավ կատվի ետևից: Կատուն մտավ ամբարի տակը: Մայր ծիծեռնակը գնաց կանգնեց ծառի ճյուղին, և այդ պահիմ մի ճյուղ ընկավ մայր ծիծեռնակի վրա:
Այս պատմվացքը ցույց է տալիս, որ կենդանիներնել են մտածում իրենց ձագուկների մասին, և տխրում են:
Ագապե Ավագյան 