1․ Նախադասությունների մեջ գտնել քերականական սխալները և ուղղել։
Գետինը ծածկվեց ձյունով։Նրանք ապրում էին սարի գագաթին։
Երբեք մեր աշխարհը մեր առջև այսքան ծանր պարտականություն չէր դրել։
Մենք շնորհակալ ենք այն անշահախնդիր բժշկին, ով փրկեց մեր հարազատի կյանքը։
Նա ինձ պես աշխատասեր չի եղել։
Նա երկար ժամանակ էր, ինչ ինձ հետ էր քայլում։
Ծնողների ներկայությամբ ուսուցչուհին խրախուսեց աշակերտների արարքները։
2․ Փակագծերի բառերը տեղադրել կետերի փոխարեն՝ համապատասխան փոփոխություններով։
Լճի մոտ՝ բարձրադիր ժայռի վրա, նստած էր մի մարդ՝ լայնեզր գլխարկով, և անթարթ հայացքով նայում էր կապույտ ջրերին։
Նա սովորություն ուներ աշնան վերջին անգամ այգին մտնելու, ցանկապատն ամրացնելու և հնձանի դուռը փակելու, որպեսզի ձմեռվա գիշերներին գայլ ու գազան չպատսպարվեն ներսը։
Կրծքից արձակելով զղջման հառաչանք՝ դողդոջուն ձեռքով տխուր շարժում էր անում՝ կարծես իրենից հեռացնելով օրիորդի գեղանի կերպարանքը։
Թիֆլիսում ապրելու տարիներին հատկապես Վերնատան միջոցով Թումանյանն իր շուրջն է համախմբում գրական ուժերին, կազմակերպում արևելահայոց գրական կյանքը։
Պապ թագավորը կրճատում էր ժողովրդից գանձվող եկեղեցական տուրքերը, փակում արքունիքի անկելանոցներն ու կուսանոցները, ձգտում նվազեցնել եկեղեցու իշխանությունը, հաստատել իր մենիշխանությունը։
3․ Լրացնել բաց թողնված տառերը և երկհնչյունները։
Վերջին ծառի կանաչելու հետ անտառի ներքի ծայրին կենտ հաճարենու սաղարթը մգանում է․ մուժն սկսվում է այդտեղից, կամաց-կամաց բարձրանում Զառաքարի լանջը, բարձունքին հասնում։ Ու հենց լանջի կենտ բոխին մուժ կանաչ է դառնում, անլսելի ելևէջ տալով մշուշ են դառնում, անհանում սարի գլխին, ամպի տակ կախված վերին ձյունն էլ, թագի պես բոլորված ամպն էլ։ Անհանում են միայն մի պահ, հաջորդին բոլորած է լինում նոր ամպ և նստած նոր ձյուն։
4․ Բառաշարքում առանձնացնել հոմանիշների 6 զույգ
։Անպատկառ — անամոթ
Անողորմ — դաժան
Անվեհեր — աներկյուղ
Խիտ — թավ
Հարուստ — մեծատուն
Վեհ — վսեմ
5․ Գտիր սխալները տրված նախադասությունների մեջ և ուղղիր։
Դասական արվեստը միշտ ունի իր հետևորդները։
Մի՛ անհանգստացիր, ես քեզ վարձահատույց կլինեմ։
Տան շեմին միայնակ կանգնած էր Մարան։
Բոլորս երախտապարտ էինք նրան իր անգնահատելի ծառայության համար։
Նա իր կարիքները բավարարելու համար պատրաստ էր ամեն ինչի
։Ներկաներից մի մասը խիստ զարմացած էին։
Էրենբուրգը երկար ու հիացած նայում էր Սարյանի նկարներին։
Մուշեղ բերդակալը ավելորդ համարեց կանանց զրույցներին մասնակցելը։
Արածդ սխալների համար պիտի ներողություն խնդրես հորիցդ։
Ծեր արծվի նման բաց արեց աչքերը ու իր դիմաց տեսավ դժխեմ մահը։