Քե՛զ ասեմ, այր քաջ Արտաշէս,
Որ յաղթեցեր քաջ ազգին Ալանաց,
Ե՛կ հաւանեա՛ց բանից աչագեղոյ դստերս Ալանաց`
Տալ զպատանիդ.
Զի վասն միոյ քինու ոչ է օրեն դիւցազանց`
Զայլոց դիւցազանց զարմից
Բառնալ զկենդանութիւն
Կամ ծառայեցուցանելով
Ի ստրկաց կարգի պահել
Եւ թշնամութիւն յաւիտենականԻ մէջ երկոցունց ազգաց քաջաց հաստատել:***Հեծավ արի արքայն Արտաշէս ի սեաւն գեղեցիկ,Եւ հանեալ զոսկէօղ շիկափոկ պարանն,Եւ անցեալ որպէս զարծուի սրաթեւ ընդ գետն,Եւ ձգեալ զոսկէօղ շիկափոկ պարանն`Ընկեց ի մէջք օրիորդին ալանաց,Եւ շատ ցաւեցոյց զմէջք փափուկ օրիորդին,Արագ հասուցանելով ի բանակն իւր:***Եթէ դու յորս հեծցիսՅԱզատն ի վեր ի Մասիս,Զքեզ կալցին քաջք, տարցինՅԱզատն ի վեր ի Մասիս.Անդ կայցես եւ զլոյս մի տեսցես: