Պատմության մեջ ծերուկ Հոգսեն Զննողը խոշորացույցով ուսումնասիրում է ճահճաջրի մի կաթիլ և այնտեղ տեսնում անթիվ փոքրիկ էակներ, որոնք անդադար կռվում, հրմշտում ու վնասում են միմյանց։ Նա փորձում է նրանց «կարգի բերել», բայց երբ կաթիլին նայում է մեկ այլ կախարդ, այն նրան հիշեցնում է ոչ թե կենդանիների, այլ իրական մեծ քաղաքների մարդկանց վարքը։Պատմության հիմնական գաղափարն այն է, որ մարդիկ հաճախ ապրում են նույնպիսի անհանդուրժելի, անհանդարտ ու ինքնասպան մրցակցության մեջ, ինչպես այդ փոքրիկ արարածները։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ նույնիսկ մեծ քաղաքները կարող են նմանվել ճահճաջրի կաթիլի վրա, եթե մարդիկ մոռանում են բարությունը և շփվում են միայն նախանձով ու ագրեսիայով։
Ջրի կաթիլը վերլուծություն
Ագապե Ավագյան 