Ես ապրում եմ գյուղում իմ տատիկի հետ: Բայց ես առաջ ապրում էի քաքաքում: Իմ անունը օդապարիկաամպ է ես չգիտես թե խի միշտ տխուր եմ:Ես շատ փոքր էր 1 տարեկան:: Իմ օրը ասյսպես է անցնում:
- Տատիկ սա կարելի է խմել
- — Ոչ
- — Սա կարելի է ուտել
- — Ոչ
- — Եվ այսպես ես միշտ տխուր եմ:
- Մի օր դպրոցականերկու երեխա էին եկան և ուշատիր հիացած իմ վրա նայեցին: Եվ ես շատ ուրախացա: Նրանք ասում էին: Ինչ սիրուն է: Ինչ քնքուշն է: Շատ լավն է: Եվ ես շատ ուրախացա: Եվ այսպես ամեն օր դպրոցական երեխաները գալիս են և քնքուշ բառեր ասում ինձ: Եվ ուշադիր հիացած նայում:
Ագապե Ավագյան 