Աշնան օրերն են հասել,
Իջել է ամպը սարին,Եվ հրաժեշտ է ասել,Կռունկը մեր աշխարհին:
Բարդին էլ չի սոսափումԱրագիլի թևի տակ,Դեղին թերթեր է թափումԱռվակի մեջ կապուտակ:
Կարմիր խարույկ է կարծեսԾեր տանձենին անտառի,Թվում է, թե մոտ վազես,Ձեռք ու ոտքդ կվառի…
Քամին շատ էր թափառել,Պարապ-սարապ թևը կախ,Բայց արդեն գործ է ճարել,Տեսեք ինչքան է ուրախ:
Ֆրանսիական ժողովրդական հեքիաթ
(մաս 1)
Ժուկով-ժամանակով մի փոքրիկ, շատ փոքրիկ գյուղ կար: Էս գյուղի բնակիչներին կոչում էին բալզաթցիներ, որովհետեւ գյուղի անունը Բալզաթ էր: Նրանք շատ միամիտ մարդիկ էին:
Չէ, միամիտ չէին, ճիշտը որ ասենքխելքից մի քիչ պակաս էին: Գյուղամիջում մի եկեղեցի կար: Եկեղեցու բակում մոշի մի թուփ էր աճում: Թուփը տարեցտարի մեծանում էր, խոշորանում եւ եկեղեցու դուռը համարյա փակել էր. Մարդիկ հազիվ էին այնտեղ մտնում: Մի օր էլ գյուղացիները հավաքվում են ու որոշում եկեղեցին հեռացնեն, որ հանգիստ ելումուտ անեն: Գյուղի կանայք մի երկար, հաստ պարան են գործում: Տղամարդիկ պարանը երեք անգամ փաթաթում են զանգակատան շուրջը: Ահել-ջահել հավաքվում են, իրար կողքի շարվում, պարանից քաշում ու գոռում.
Մե՜կ-երկո՜ւ, քաշեցի՜նք, մե՜կ-երկո՜ւ, քաշեցի՜նք…
Քաշում են, քաշում, պարանը քիչ-քիչ ձգվում է, երկարում. բալզաթցիներն էլ մի երկու սանտիմետր հեռանում են եկեղեցուց ու կարծում են, թե եկեղեցին է շարժվել: Ուրախանում են ու գոռում.
8
Եկեղեցին տեղից շարժվո՜ւմ է:
Շատ որ ձգում են, պարանը կտրվում է, եւ բալզաթցիները իրար վրա են թափվում: Վեր են կենում, շորները թափ տալիս ու նայում եկեղեցուն: Նայում են ու շատ են զարմանում, որ եկեղեցին մի մատնաչափ էլ չի շարժվել: Առաջվա պես իր տեղում է նաեւ մոշի թուփը:
Հարցեր և առաջադրանքներ
Անհատական ուսումնական պլան
Ավագյան Ագապե Ավագի
Դասարան-3․1
Ընտրությամբ գործունեություն-Մաթեմատիկա
Լրացուցիչ կրթություն-Թավջութակ,Դաշնամուր, Ֆլեյտա Սոլֆեջո
Հեծանիվ վարել-ունեմ հեծանիվ, կարողանում եմ վարել։
Լողան-կարողանում եմ լողալ։
Երկարօրյա ծառայություն-չեմ օգտվում։
Երթուղային ծառայություն-ես չեմ օգտվում։
Իմ եռախոսահամարն է-041 50 72 10։
Հասցե-նազարբեկյան 26/ 1 տուն։
Երկարագուլպա Պեպին_Աստրիդ Լինդգրեն
Առաջադրանքներ.
Ովքեր էիյն ապրում Քաթհուլտում
Հիմա արդեն գիտես, թե ովքեր էին ապրում Քաթհուլտում՝ հայրիկ Անտոնը, մայրիկ Ալման, փոքրիկ Իդան, Ալֆրեդն ու Լինան: Նաև երկու ձի, մի զույգ եզ, ութ կով, երեք խոզ, տասը ոչխար, տասնհինգ հավ, մի աքլոր, նաև մի շուն ու կատու: Եվ, իհարկե, Էմիլը:
Լուծում
1․ 1+1+1+2+2+2+8+3+10+15+1+1+1=49
Պատասխան 49 մարդ
Սևան քաղաքի Ցամաքաբերդ կոչվող թաղամասից մոտ 2.5-3 կմ դեպի արևելք գտնվում է մի փոքրիկ մատուռ, որ տեղացիներն անվանում են «Մաշտոցներ»։ «Մաշտոցներ» են անվանում նաև Ցամաքաբերդից արևելք ընկած լեռները, որոնց հարավային լանջերից մեկի վրա էլ շինված է այդ մատուռը։ Մաշտոցներ մատուռը դարերի ընթացքում ավերվել է և կրկին վերանորոգվել։ Վերջին անգամ այն հիմնովին վերանորոգել է Անատոլի անունով մի աստվածապաշտ մարդու ձեռքով։ Ներկայումս այն պահպանվում ու մասնակիորեն վերանորոգվում է տեղի բարեպաշտ հավատացյալների կողմից։ Այնտեղ գալիս են տարբեր վայրերից հավատացյալներ։ Ս. Մաշտոցի աղոթքների զորությունն անցել է նաև մատուռի կողքով հոսող աղբյուրի սառնորակ ու անմահական ջրերին։ Քրիստոսի ճշմարիտ հավատացյալներին այս ջուրը բազում անգամներ պարգևել է տեսակ-տեսակ հիվանդությունների բժշկություն։
Դուռը բացեք, մարդ եկավ,
Սինին լիքը վարդ եկավ,
Գովեմ, գովեմ, ո՞ւմ գովեմ,
Մեր Մարգարիտային գովեմ։
Ագապե Ավագյան 