Author: agapeavagyan

Վարժ 314

Կատարիր բազմապատկումը և արդյոք ստուգիր բաժանումեվ:

Ա) 853×8=6824

6824:8=853

583×20=11660

11660:20=583

715×32=22880

22880:32=715

642×210=134820

134820:210=642

Բ) 723×6=4338

4338:6=723

126×90=11340

11340:90=126

811×65=52715

52715:65=811

621×920=571320

571320:920=621

Վարժ 315

Բաժնումով ստուգիր ճիշտ է արդյոք կատարվել բազմապատկումը:

Ա) 555×9=4995 

4995:9=555

525×70=36750

36750:70=525

815×37=30155

30155:37=815

Բ) 926×7=6482

6482:7=926

715×40=28600

28600:40=715

624×42=26208

26208:42=624

Վարժ 317

Կատարիր գործողությունները:

Ա) 24օր-18ժ=23օր 24ժ-18ժ=23օր 6ժ

12ժ-25ր=11ժ 60ր-25ր=11ժ 35ր

7ր-45վ=6ր 60վ-45վ=6ր 15վ

8օր 12ժ-22ժ=7օր 36ժ-22ժ=7օր 14ժ

Բ 12տարի-6ամիս=11տարի 12ամիս-6ամիս=11տարի 6ամիս

6դար-28տարի=5դար 100տարի-28տարի=5դար 72տարի

5ժ 12ր-52ր=4ժ 72ր-52ր=4ժ 20ր

5տարի 2ամիս-8ամիս=4տարի 14ամիս-8ամիս=4տարի 6ամիս

Զմրուխտ  գարունն  էր  հյուր  եկել  բնությանը:  Այգում  ու  անտառներում քաղցրահնչյուն  երգում  էին  թռչունները:  Արևը  իր  ջերմ  ժպիտով  ողջունում  էր  նորաբաց  բողբոջներին:  Բնությունը  զարթոնք  էր  ապրում: Ծեր  այգեպանն  իր  այգում  մի  փոքրիկ  եղևնի  տնկեց՝  հազիվ  մեկ եղևնի: Եղևնին  նման  էր  կանաչ  հանդերձ  հագած,  շփոթված  երեխայի:  Արևի  շողերը  հազիվ  էին  հասնում  նրան:  Մի  մեծ,  հզոր  բարդի  իր  ճյուղերով  փակել  էր  արեվի  ճանապարհը: Եղևնին  տխրում  էր  արևի  կարոտից: Նա  բարձրահասակ  բարդու  ստվերի  տակ  իրեն  զգում  էր  խեղճ  ու  անօգնական:

Մի  օր  էլ  փոքրիկ  եղևնին  չդիմացավ  ու  սկսեց  բարձրաձայն  արտասվել:  Հպարտ  բարդին  լսեց  նրա  լացի  ձայնը  ու  հարցրեց.

-Ինչո՞ւ  ես  լաց  լինում,  այգեպանը  լացկաններին  չի  սիրում:

-Ես  լացկան  չեմ,  բայց  արևի  շողերը  ինձ  չեն  հասնում  եվ  ես  վախենում եմ,  որ  միշտ  փոքրիկ  կմնամ:  Իսկ  ես  այնքա ՜ն  եմ  ուզում  մեծանալ,  գեղեցիկ  ծառ  դառնալ,-ասաց  փոքրիկ  եղևնին:

Բարդին  արհամարհանքով  վերևից  քմծիծաղ  տվեց.

-Մի  քեզ  նայի՛ր, քո  թույլ  ճյուղերին:  Դու  չես  կարող  մեծանալ: Իսկ  հիմա  ինձ  նայի՛ր:  Տե՛ս,  թե  որքան  հզոր  եմ  ու  ուժեղ:  Եվ  այնքան  պիտի  բարձրանամ,  որ  ճյուղերս  երկինք  հասցնեմ:

Փոքրիկ  եղևնին  ավելի  կծկվեց  ու  ինքնամփոփ  դարձավ: Այդպես  անցավ  գարունը  և  եկավ  շոգ  ամառը:  Բարդու  սաղարթն  ավելի  փարթամացավ:  Արևի   ճառագայթները  չէին  կարողանում  ճեղքել  նրա  հզոր  ճյուղերը,  որպեսզի  հասնեն  եղևնուն:  Իսկ  փոքրիկ  եղևնին  այնքա՜ն  էր  ուզում  աճել  ու  մեծանալ:

Եղևնին  կրկին  սկսեց  կամացուկ  հեծկլտալ:  Անպատկառ  բարդին  շրջվեց  և  գոռաց  նրա  վրա.

-Ի՞նչ  ես  նորից  նվնվում:

Եղևնին  լացակումած  շշնջաց.

-Խնդրում  եմ, խղճա՛  ինձ, մի  քիչ  բացի՛ր  ճյուղերդ: Թող  արևը  ինձ  էլ  հասնի:

-Այդ  էր  պակաս, որ  քեզ  նման  խղճուկի  համար  նեղացնեմ  իմ  ճյուղերին,-հոխորտաց  բարդին:

Փոքրիկ  եղևնին  ձայնը  կտրեց: Ամառն  էլ  անցավ  ու  եկավ  ոսկեհեր  աշունը: Բարդին  աշնանային  զգեստ  հագավ: Նրա  կանաչ-դեղին  տերևները  անհոգ  խաղում  էին  իրար  հետ: Բայց  ահա  խոր  աշնան  անսիրտ  քամին  պոկոտեց  բարդու  տերևներն  ու  ցաքուցրիվ  շպրտեց  դեսուդեն: Բարդին  լրիվ  մերկացավ  ու  սկսեց  դողալ:  Ալեհեր  ձմեռն  իր  ցուրտ  շնչով  սառեցրեց  ողջ  բնությունը: Բարդին  սարսռաց  ցրտից  ու  նրա  բնին  արցունքի  սառած  բյուրեղներ  երևացին: Բարդին  նայեց  փոքրիկ  եղևնուն, որ  դեռ  կանաչ  էր  ու  չէր  մրսում:

-Խնդրում  եմ, գրկի՛ր  իմ  բունը, թե  չէ  ես  կմեռնեմ  ցրտից,-հուսահատ  աղերսեց  բարդին:

-Երբ  ես   լալիս  էի, դու  ինձ  չէիր  օգնում: Երբ  ես  խնդրում  էի, դու  չէիր  լսում  իմ  ձայնը: Բայց  ես  կօգնեմ  քեզ:  Չէ՞  որ  մենք  բոլորս  մեր  մայր  բնության  զավակներն  ենք,-ասաց  եղևնին:

Փոքրիկ  եղևնու  բարի  սիրտը  լցվեց  խղճահարությամբ  և  նա  իր  մատղաշ, կանաչ  ճյուղերով  փաթաթվեց  ու  գրկեց  բարդու  սառած  բունը:

Առաջադրանքներ

1 Բացատրիր ընդգծված բառերը։

հանդերձ -հագուստ ,զգեստ

սաղարթն-տերև

հոխորտաց-սպառնալ

․ 2․Բնութագրի՛ր եղևնուն։

3․․ Հեքիաթից դուրս գրիր բարդուն բնորոշող արտահայտությունները։

4․ Տեքստից առանձնացրու բառակապակցությունները և դրանից երեքը գործածիր նախադասություններում։

4․ Նշված նախադասությունից դուրս գրիր հատկանիշ ցույց տվող բառերը։

Փոքրիկ  եղևնու  բարի  սիրտը  լցվեց  խղճահարությամբ  և  նա  իր  մատղաշ, կանաչ  ճյուղերով  փաթաթվեց  ու  գրկեց  բարդու  սառած  բունը:

5․ Հեքիաթից դուրս գրիր մեկական պատմողական և հարցական  նախադասություն։

6․ Համառոտիր նախադասությունները՝ թողնելով միայն գլխավոր անդամները։

Այգում  ու  անտառներում քաղցրահնչյուն  երգում  էին  թռչունները:

Արևը  իր  ջերմ  ժպիտով  ողջունում  էր  նորաբաց  բողբոջներին:

Բայց  ահա  խոր  աշնան  անսիրտ  քամին  պոկոտեց  բարդու  տերևներն  ու  ցաքուցրիվ  շպրտեց  դեսուդեն:

Ըստ հին ու շատ հայտնի լեգենդի՝ մի օր

հրաշք անտառներում ծնվեցին երեք մայրի։ Մայրիները, ինչպես հայտնի է, շատ դանդաղ են աճում, այնպես որ մեր երեք ծառերը բավականին երկար ժամանակ ունեին մտածելու կյանքի և մահվան, մարդկանց ու բնության մասին։ Նրանք տեսան, թե ինչպես Լիբանան եկան Սողոմոն արքայի մարդիկ, և թե ինչպես հետո ասորացիների հետ մարտերում ողջ երկիրը ողողվեց արյան գետերով։ Նրանք մոտիկից տեսան անգամ իրենց երդվյալ թշնամիներին` Եղիա մարգարեին և Իզաբելին: Նրանց ժամանակ էր, որ ստեղծվեց այբուբենը: Ու նրանք անընդհատ զարմանում էին` տեսնելով, թե ինչպես են գույնզգույն կտորներով բարձված քարավաններն անցնում իրենց կողքով: Եվ մի գեղեցիկ օր նրանք որոշեցին խոսել ապագայի մասին.
-Այս ամենից հետո, ինչ ինձ բախտ վիճակվեց տեսնել,- ասաց առաջինը,- ես կուզեի դառնալ գահ, որին կնստեր աշխարհի ամենազորեղ թագավորը:
— Իսկ ես կուզեի դառնալ ինչ-որ բանի մի մասնիկը, ինչը հավետ կվերածեր Չարը Բարու, -ասաց երկրորդը:
— Ինչ վերաբերում է ինձ,- ասաց երրորդը,- ես երազում եմ, որ մարդիկ, ամեն անգամ նայելով ինձ, հիշեին Աստծուն:
Այդպես անցան երկար ու ձիգ տարիներ, և վերջապես, անտառում հայտնվեցին փայտահատները: Նրանք կտրեցին ծառերն ու տարան: Ամեն մի ծառն ուներ իր նվիրական երազանքը, բայց իրականությունը երբեք չի հարցնում, թե ինչ ենք երազում: Առաջին ծառից փարախ կառուցեցին, իսկ մնացորդներով` մսուր: Երկրորդից` կոպիտ, գյուղական աթոռներ ու սեղան սարքեցին, որոնք հետո ծախեցին կահույքավաճառին: Երրորդի գերանները վաճառել չհաջողվեց: Դրանցից տախտակներ սղոցեցին և դրեցին մեծ քաղաքի պահեստներից մեկում:
Միշտ տրտնջում էին երեք ծառերը. «Մեր փայտն այնքան լավն էր, բայց ոչ ոք չկարողացավ ինչպես հարկն է օգտագործել այն»: Ժամանակն անցնում էր, և մի անգամ ամուսնական մի զույգ գիշերելու տեղ չգտնելով, որոշեց մտնել ու գիշերը լուսացնել այն փարախում, որը կառուցված էր առաջին ծառի տախտակներից: Կինը հղի էր և հենց փարախում նա այդ գիշեր տղա ունեցավ, որին դրեց մսուրում, փափուկ դեզի վրա: Եվ այդ պահին առաջին ծառը հասկացավ, որ իր երազանքն իրականացավ. նա այդ գիշեր պահել էր Աշխարհի ամենակարող Թագավորին: Մի քանի տարի անց գյուղական մի սովորական խրճիթում մարդիկ հացի նստեցին հենց այն սեղանի շուրջ, որը պատրաստված էր երկրորդ ծառի փայտերից: Մինչ ընթրիքը կսկսեին, նրանցից մեկը օրհնեց սեղանին դրված հացն ու գինին: Եվ երկրորդ ծառն անմիջապես հասկացավ, որ ոչ սովորական այս ընթրիքին ինքը Մարդու և Աստվածայինի կապի ականատեսը դարձավ: Հաջորդ առավոտյան երրորդ ծառի տախտակներից խաչ սարքեցին: Մի քանի ժամ անց մի տանջված ու արյունոտված տղամարդու բերեցին և խաչեցին: Երրորդ ծառը սարսափեց իր ճակատագրից և անիծեց իր դաժան բախտը: Սակայն չէր անցել երեք օր, երբ նա հասկացավ իրեն բաժին ընկած ճակատագիրը: Մարդը, որ մեխված էր այդ խաչին, դարձավ Երկրի Լուսատուն: Իսկ իր փայտից պատրաստված խաչը տանջանքների գործիքից վերափոխվեց հաղթանակի և հավատի խորհրդանիշի:

Առաջադրանքներ

1.  Դուրս գրի՛ր անծանոթ բառերը և բացատրի՛ր:

Լիբաբան-երկիր

2. Ինչպիսի՞ ծառեր են մայրիները.

ա. պատմվածքում ներկայացված տեղեկությունների համաձայն

Մայրիները շատ դանդաղ են աճում:

բ. բնագիտական տեղեկությունների համաձայն

Մայրենիների բարձրությունը 25-50 մ է իսկ մայրենու բաց կանաչի մինչև արծաթագույն ասեղնատերևները երկար են՝ 25-50 մմ:

3. Ինչի՞ մասին էին երազում ծառերը:

Առաջինը ասաց,— ես կուզեի դառնալ գահ, որին կնստեր աշխարհի ամենազորեղ թագավորը:
Երկրորդը ասաց— Իսկ ես կուզեի դառնալ ինչ-որ բանի մի մասնիկը, ինչը հավետ կվերածեր Չարը Բարու:

Երրորդը ասաց,- ես երազում եմ, որ մարդիկ, ամեն անգամ նայելով ինձ, հիշեին Աստծուն:

4. Պատմվածքից առանձնացրու՝ քո կարծիքով, երեք ամենակարևոր մտքերը և գրավոր մեկաբանի՛ր:

Ինչ որ բանի մի մասնիկը հավետ

5. Մեկ նախադասությամբ պատմվածքին նոր ավարտ հորինի՛ր:

Երեք մարիները տխուր են որովհետև նրանք ուզում են դառնալ

Առաջինը ասաց ես ուզում եմ դառնալ Ա տառը:

Երկրորդը ասաց ես ուզում եմ դառնալ Բ տառը:

Երրոդը ասաց ես ուզում եմ դառնալ Գ տառը:

6. Ո՞րն է այս պատմվածքի հիմնական գաղափարը:

Լրացուցիչ

1. Ընկերներիդ կամ ընտանիքիդ անդմաների հետ դերերով կարդացեք ու ձայնագեք պատումը:

2. Համապատասխան երաժշտության և ձայնագրության համադրությամբ ռադիոթատրոն պատրաստիր:

3. Պատրաստած նյութը հրապարակիր քո բլոգում:

Ուղիղ երեք ամիս առաջ սկսվեց նոր ուսումնական տարին։ Սեպտեմբեր ամսին դրսում կարծես գարնանային և ամառային եղանակ լիներ, հոկտեմբերին՝ գարուն, իսկ արդեն նոյեմբերին՝ պարզապես ոսկե և հրե աշուն։ Անկեղծ ասած, ես հենց աշնանային առաջին օրն էլ ուզում էի, որ ձմեռը շուտ գար։ Ինչո՞ւ եք զարմանում, յուրաքանչյուր երեխա էլ ուզում է, որ ձմեռը շուտ գա, որովհետև ձմռան վերջին օրը բոլորիս կողմից սիրված տոնն է՝ Նոր Տարին։

 Այս տարի աշնանը շատ լավ եղանակ էր, որովհետև շա՜տ տաք էր։ Ես համաձայն եմ այն մտքի հետ, որ ժամանակը շատ արագ է անցնում։ Կարծես երեկ լիներ Սեպտեմբերի 1-ը, իսկ այսօր աշնանային վերջին օրը։ Կցանկանամ, որ մյուս տարի էլ աշունը այսպես լավ և պայծառ լինի։ Ցտեսությո՜ւն, սիրուն Աշուն։ Միշտ լինես այդպես լուսավոր և պայծառ։ Դու միշտ էլ շատ գեղեցիկ ես՝ ոսկե ու հրե՝ ինչպես իսկական Արևը։

Зако́нчил солда́т слу́жбу в а́рмии, и отпусти́ли его́ домо́й. В то вре́мя служи́ли до́лго – по 25 лет. Доро́га до до́ма да́льняя, уста́л солда́т, есть хо́чется. Ви́дит – дере́вня. Постуча́лся в дом: – Пусти́те ста́рого солда́та отдохну́ть! Дверь откры́ла стару́ха. – Заходи́, – говори́т. Зашёл солда́т и спра́шивает: – А нет ли у тебя́, ба́бушка, чего́-нибу́дь пое́сть? Стару́ха была́ не бе́дная, но о́чень жа́дная. Вот она́ и отвеча́ет солда́ту: – Ох, до́брый челове́к, я и сама́ сего́дня ещё ничего́ не е́ла, сижу́ голо́дная.
	А солда́т чу́вствует, что в до́ме пирога́ми па́хнет. Тут уви́дел он в углу́ топо́р – и говори́т стару́хе: – Е́сли еды́ у тебя́ нет, то мо́жно свари́ть ка́шу из топора́. Хозя́йка удиви́лась: – Как это – ка́шу из топора́ вари́ть? – А я тебе́ покажу́, е́сли дашь котёл. Интере́сно ста́ло стару́хе, принесла́ она́ котёл. Солда́т нали́л туда́ воды́, в во́ду положи́л топо́р и поста́вил котёл с топоро́м на ого́нь. Пото́м доста́л из рюкзака́ ло́жку, помеша́л, попро́бовал.
– Ну как? – спра́шивает стару́ха. – Отли́чный топо́р! Хоро́шая ка́ша бу́дет! – отвеча́ет солда́т. – Жаль то́лько, что посоли́ть не́чем. – Ну, соль у меня́ есть, посоли́. Принесла́ стару́ха соль. Солда́т посоли́л во́ду с топоро́м, сно́ва помеша́л, попро́бовал. – Хороша́ ка́ша! Жаль, крупы́ нет! Тогда́ стару́ха – о́чень ей хоте́лось ка́шу из топора́ попро́бовать! – принесла́ и крупу́. – Положи́, солда́т, крупы́, ско́лько ну́жно. Положи́л солда́т крупу́. Ва́рит ка́шу, ло́жкой в котелке́ поме́шивает. Попро́бовал… – Хороша́ ка́ша! Вот е́сли бы туда́ ещё и ма́сла немно́го… Нашла́ стару́ха и ма́сло. Положи́ли ма́сла в ка́шу. Попро́бовал солда́т – и говори́т:
	– Гото́во! Дава́й, хозя́йка, хлеб, неси́ ми́ски, ло́жки. Бу́дем ка́шу есть! Принесла́ стару́ха хлеб, ми́ски, ло́жки. Едя́т они́ ка́шу – вку́сно! – Вот не ду́мала, что мо́жно таку́ю хоро́шую ка́шу из топора́ свари́ть, – удивля́ется стару́ха. – А когда́ мы топо́р есть бу́дем? – Да, понима́ешь, ба́бушка, топо́р ещё не свари́лся. Я его́ с собо́й возьму́, по доро́ге доварю́ и поза́втракаю. Положи́л солда́т топо́р в рюкза́к, попроща́лся с хозя́йкой и ушёл.

1.1. Почему солдат пришёл к старухе в дом?

Ему нужен был отдых.

1.2. Почему старуха не дала солдату поесть?

Она была очень жадная.

1.3. Почему солдат решил приготовить кашу из топора?

Он решил обмануть хозяйку.

1.4. Почему каша получилась вкусная?

Старуха дала солдату все нужные продукты.

2.1. Дорога до дома дальняя.

До дома идти долго.

2.2. Пустите старого солдата отдохнуть!

Разрешите старому солдату остановиться на отдых.

2.3. Заходи!

Входи.

2.4. – А нет ли у тебя, бабушка, чего-нибудь поесть?

– Бабушка, у тебя есть что-нибудь поесть?

2.5. Сижу голодная.

Давно не ела.

2.6. Попрощался с хозяйкой и ушёл.

Сказал «До свидания!» и ушёл.

Гречневая каша

Манная каша

Перловая каша

Рисовая каша

Колбасная каша

Огуречная каша

Овсяная каша

Пшённая каша

Кукурузная каша

Куриная каша

Հղում 1

Հղում 2

Հղում 3

Հղում 4

Հղում 5

Հղում 6

Ես կփոխեի իմ դպրոցում 6 բան, առաջինը՝ մեր դասարաների անունը լիներ 4ա, երկրորդը՝ մեր դպրոցը լիներ փակ պատերով, երրորդը՝ մենք միագամից գնայինք առաջին դասարանից Մայր դպրոցում սովորեյինք, չորրոդը՝ մեր դպրոցի անունը լիներ 168, հինգերորդը որ մեր դպրոցում բուֆետ լիներ, իսկ վեցերորդը՝ մեր դպրոցը լիներ սովորական դպրոցների նման: