Я, Агапе Авагян,, родился 13 марта в Ереванe. Проживаю по адресу город Ереван, улица Назарбекян 26/1.
У меня карие глаза и коричневые волосы, я високиыч роста.
Я учусь в 4-ом классе Образовательного комплекса ,Мхитар Себастаци. Я люблю играть на виолончели и флете и я люблю рисовать. Мой любимый цвет-синий и белий, мой любимое животное- дельфин, мне девять лет. У меня прекрасная семья.
Երեկոյան, քնից արթնանալով, առյուծն սկսում է մռնչալ՝ արթնացնելով անտառի հեռու ծայրերում քնած կենդանիներին: Արթնանում է նաև մի նապաստակ, որ տեսնելով մյուս կենդանիներին փախչելիս ու թաքնվելիս, ասում է.
-Ինչո՞ւ պիտի առյուծն այդպես ահարկու մռնչա, և բոլորը փախչեն ու թաքնվեն; Ինչ է, չե՞մ կարող ես էլ նրա պես մռնչալ, որ մեծից փոքր վախից սրտաճաք լինեն։
Եվ նապաստակը թոքերը պատռելով փորձում է առյուծի պես մռնչալ, բայց ողորմելի ճվճվոց է դուրս գալիս: Հենց այդ պահին մի սոված աղվես է անցնելիս լինում; Լսելով նապաստակի ճվճվոցը, նա գալիս է, ճանկում մեծամիտի գլուխը և ասում.
-Սրանից հետո լավ հիշիր՝ դու նապաստակ ես, ոչ թե՝ առյուծ:
Ասում է և ուտում հիմար նապաստակին:
Առաջադրանքներ
1. Ուշադի՛ր կարդա առակը։ Նշի՛ր առակի հերոսներին և բնութագրի՛ր նրանց։
Առյուծ-առյուծը շատ ուժեղ էր և շատ բարձր ձայն ուներ, առյուծը կենդանիների թագավորն է:
Աղվես- աղվեսը առյուծին էր պաշտպանում և սիրում էր առյուծին:
Նապաստակ-նապաստակը ուզում եր առյուծի նման մռնչալ, նապաստակը անխելք էր:
2. Ո՞րն է այս առակի խորհուրդը։ Մեկնաբանի՛ր։
Այս առակի խորհուրդը այն է որ պետք չե ուրիշներն կրկնորինակել, այլ պետք է ամենմեկս իր համար լինել:
3. Առակի ասելիքը բնորոշող ասացվածքներ գտի՛ր:
Հազարար անգամ չափիր, մեկ անգամ կտրի
4. Paint ծրագրով նկարի’ր առակի քեզ ամենից դուր եկած հատվածը:
5. Խորհո՛ւրդ տուր այս առակի հերոսներին:
Նապաստակ-նապաստակ, դու ուրիշներին մի կրկնօրինակի, այլ քո համար ապրի:
Կենդանիներ-կենդանիներ մի փախցեք և մի վախեցեք առյուծից, առյուծը բարի է:
Բնությունն ամբողջ նյութական աշխարհն է, բոլոր կենդանի օրգանիզմները ՝ բույսերը, սնկերն ու կենդանիները ինչպես նաև մարդը,որոնք բնության կենդանի մարմիններն են; Քարը, ավազը , արեգակը , լուսինը ,մետաղները ՝ անկենդան մարմիններ են;
Ի տարբերություն մյուս կենդանիների մարդը զ
,,է բանականությամբ, որի օգնությամբ ճանաչում և տնօինում է բնությանը;
Բնության մեջ կատարվում են մշտապես փոփխություններ ;
Բնության մեջ յուրաքանչյուր երևույթ և փոփխություն ունի իր բացատրությունը;
Բնության մարմիններն ու երևույթները ուսումնասիրում են դիտումների փորձերի և չափումների միջոցով; Դիտումների միջոցով ստանում ենք նախնական տեղեկություներ մարմինների և երևույթների մասին; Օրինակ ՝ աստղերի պայծառությունը, ձնհալի ժամանակ գետերի վարարումը;
Փորձի միջոցով կարելի է պարզել ,թե որ ջերմաստիճանում է եռում ջուրը , կամ որ մարմիններն են ձգում մագնիսին;
Չափումների միջոցովըստ համապատասխան միավորների , որոշվում են մարմինների չափերը , զանգվածը , ջերմաստիճանը, ծավալը և շարժման արագությունը;
Բնությունը հետազոտելիս օգտագործվում ենն տարբեր սարքեր գործիքներ;
Շատ փոքր ճափեր ունեցող մարմինները կարող ենք տեսնել մանրադիտակով,
հեռաովոր մարմինները օրինակ ՝ աստղերը մանրադիտակով;
Պարզագույն չափման գործիքներ են նաև քանոնը, ջերմաչափը, չափանոթը, կշեռքը;
Հարցեր և առաջադրանքներ
Որոնք են բնության ուսումնասիրման հիմնական եղանակները;
Երեկոյան, քնից արթնանալով, առյուծն սկսում է մռնչալ՝ արթնացնելով անտառի հեռու ծայրերում քնած կենդանիներին: Արթնանում է նաև մի նապաստակ, որ տեսնելով մյուս կենդանիներին փախչելիս ու թաքնվելիս, ասում է.
-Ինչո՞ւ պիտի առյուծն այդպես ահարկու մռնչա, և բոլորը փախչեն ու թաքնվեն; Ինչ է, չե՞մ կարող ես էլ նրա պես մռնչալ, որ մեծից փոքր վախից սրտաճաք լինեն։
Եվ նապաստակը թոքերը պատռելով փորձում է առյուծի պես մռնչալ, բայց ողորմելի ճվճվոց է դուրս գալիս: Հենց այդ պահին մի սոված աղվես է անցնելիս լինում; Լսելով նապաստակի ճվճվոցը, նա գալիս է, ճանկում մեծամիտի գլուխը և ասում.
-Սրանից հետո լավ հիշիր՝ դու նապաստակ ես, ոչ թե՝ առյուծ:
Ասում է և ուտում հիմար նապաստակին:
Առաջադրանքներ
1. Ուշադի՛ր կարդա առակը։ Նշի՛ր առակի հերոսներին և բնութագրի՛ր նրանց։
Առյուծ-առյուծը շատ ուժեղ եէր և շատ բարձր ձայն ուներ, առյուծը կենդանիների թագավորն է:
Աղվես- աղվեսը առյուծին էր շատպանում և սիրում էր առյուծին:
Նապաստակ-նապաստակը ուզում եր առյուծի նման մռնչալ, նապաստակը անխելք էր:
2. Ո՞րն է այս առակի խորհուրդը։ Մեկնաբանի՛ր։
3. Առակի ասելիքը բնորոշող ասացվածքներ գտի՛ր:
4. Paint ծրագրով նկարի’ր առակի քեզ ամենից դուր եկած հատվածը:
5. Խորհո՛ւրդ տուր այս առակի հերոսներին:
Լրացուցիչ աշխատանք
1. Կարդացե՛ք դերերով և ձայնագրե՛ք. Աշխատանքը կարող ես կատարել բակի ընկերներիդ կամ ընտանիքիդ անդամների հետ;
2. Համապատասխան երաժշտության կամ նկարաշարի համադրումով, քեզ ծանոթ մոնտաժային ծրագրի օգնությամն ուսումնական նյութ պատրաստի՛ր և հրապարակի՛ր քո բլոգում:
3. Խորհուրդներդ մուտքագրի՛ր այս էջի ,,ավելացնել կարծիքներ,, բաժնում:
Իր մոտալուտ մահն զգալով՝ առյուծը մռնչում էր ցավից, երբ սողեսող մոտեցավ կրիան ու հարցրեց. -Ի՞նչդ է ցավում: -Որսորդի գնդակն է դիպել ինձ, — պատասխանեց առյուծը: Կրիան սաստիկ զայրացավ, ասաց. -Օր ու արև չտեսնեն այդպիսի մարդիկ, որոնք ձեռք են բարձրացնում երկնային այնպիսի մեծ արարածների վրա, ինչպիսին ենք ես և դու: -Քույրի՛կ,- ասաց առյուծը, ներողամիտ եղիր, բայց պետք է քեզ ասեմ, թե այն վերքը, որ հասցրել է ինձ որսորդը, շատ ավելի քիչ ցավ է պատճառում ինձ, քան քո խոսքերը: Այս ասելուց հետո առյուծն անմիջապես շունչը փչեց:
Առաջադրանքներ
1. Ընթերցի՛ր առակը և առանձնացրո՛ւ անծանոթ բառերն ու արտահայտությունները, բառարանի օգնությամբ բացատրի՛ր դրանք։
Երկնային-երկնքում գտնվող
2. Բացատրի՛ր տեքստում ընդգծված արտահայտությունը։
շունչը փչել-մահանալ
3. Ո՞վ է այս առակի գլխավոր հերոսը: Բնութագրի՛ր ու նկարագրի՛ր նրան:
Առակի գլխավոր հերոսը առյուծն է, նա շատ բարեհոքի է:
4. Մի քանի նախադասությամբ ներկայացրո՛ւ առակի ասելիքը։
Ես այս առակից հասկացա որ չար լինել պետք չե:
5. Փորձի՛ր ինքդ այսպիսի մի առակ հորինել, նկարազարդել և հրապարակել:
Մոր խրատը որդուն
Հիվան մայրը որդու հետ բարձրացավ ավտոբուս: Հիվանդ կնոջը ոչոք տեղ չտվես: Հաջորդ որը նրանք նստած էին ավտոբուսի մեջ և մի ծեր տատիկ բարձրացավ ավտոբուս: Տղան մորը ասեց -տեղ չենք տա նրան որովետեվ երեկել էլ մեզ տեղ չտվեցին: Մայրն ասաց մեծին և հիվադին պետք է տեղդ զիջես:
Ասում են` Հայոց լեռները վաղ ժամանակներում հաղթանդամ ու հսկա եղբայրներ են եղել: Հսկա եղբայրներն ունեցել են մի անխախտ սովորություն: Ամեն առավոտ, հենց որ զարթնում էին քնից, նախ կապում էին իրենց գոտիները, հետո դրանք ձգում էին: Դրանից հետո միայն նրանք ողջագուրվում էին, բարևում ու ողջունում իրար և բարի օր մաղթում իրար:
Եվ այսպես, նրանք ապրում էին իրենց սովորույթով. գոհ էին իրարից, երջանիկ էին ու համերաշխ:
Բայց անցնում են դարեր: Նրանք ծերանում են, էլ չեն կարողանում վաղ վեր կենալ: Օրերից մի օր էլ, ուշ արթնանալով, նրանք մոռանում են կապել իրենց գոտիները և հակառակ իրենց սովորության` իրար բարևում են` առանց գոտիները կապելու:
Աստված մտածում է, որ ավելի լավ կլինի, որ նրանք քարանան և անշարժ լեռներ դառնան… չէ՞ որ եղբայրներն արդեն ծուլանում էին և չէին ուզում ավելորդ շարժումներ անել: Ծերացած եղբայրներին Աստված քարացնում, լեռներ է դարձնում` նրանց հանձնարարելով փակել և դժվարացնել դեպի Հայոց երկիր եկող ոսոխների ճանապարհը:
Եղբայրները լեռներ են դառնում, նրանց զմրուխտե գոտիները` կանաչ դաշտեր, իսկ արցունքներն էլ` սառնորակ ու անմահական ջրերով աղբյուրներ: Դա պատիժ չէր, այլ պատիվ էր եղբայրների համար: